Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał istotny wyrok dotyczący relacji między RODO, prawem do rzetelnego procesu oraz wykorzystaniem w postępowaniu sądowym dowodów zawierających dane osobowe pozyskane wcześniej w sposób potencjalnie niezgodny z prawem. Wyrok zapadł 18 czerwca 2026 r. w sprawie C-484/24, NTH Haustechnik GmbH przeciwko EM. Sprawa dotyczyła sporu pomiędzy spółką a jej byłą pracownicą o naprawienie szkody, którą spółka miała ponieść w wyniku nieuprawnionej sprzedaży online należącego do niej mienia. Najważniejsze znaczenie wyroku polega na tym, że Trybunał nie przyjął prostego założenia, zgodnie z którym dowód zawierający dane osobowe, pozyskany wcześniej niezgodnie z RODO, musi być automatycznie pominięty przez sąd. Jednocześnie TSUE wyraźnie wskazał, że art. 17 ust. 3 lit. e RODO, dotyczący braku obowiązku usunięcia danych, nie jest samodzielną podstawą legalizującą przetwarzanie. Sąd, który przetwarza dane osobowe w ramach postępowania, nadal musi działać w reżimie RODO, w szczególności z poszanowaniem zasady minimalizacji danych. Czego dotyczyła sprawa? Spółka NTH Haustechnik prowadziła działalność w zakresie ogrzewania i klimatyzacji. Zatrudniała EM, która pozostawała w związku małżeńskim z członkiem zarządu spółki. Stosunek pracy zakończył się 31 października 2019 r. Następnie, do czasu separacji z członkiem zarządu NTH 26 czerwca 2022 r., EM nadal miała dostęp do pomieszczeń spółki i korzystała ze znajdujących się tam komputerów. Po separacji NTH ustaliła, że EM miała sprzedawać na własny rachunek, za pośrednictwem platformy eBay, mienie należące — zdaniem spółki — do NTH. Trybunał opisał to następująco: „NTH ustaliła, że EM sprzedała na własny rachunek, za pośrednictwem platformy sprzedażowej eBay mienie, za którego właściciela uważa się NTH, o łącznej wartości na wypadek odsprzedaży w kwocie 13 217,09 EUR”. Według spółki, przy uwzględnieniu ceny zakupu i kosztów administracyjnych zastąpienia tego mienia, szkoda miała wynosić 46 567,91 EUR. EM kwestionowała zarzuty. Twierdziła, że sprzedawane przedmioty były zasadniczo towarami zwróconymi przez klientów, wadliwymi albo przestarzałymi, których NTH nie mogła wykorzystać i które nie miały już dla niej wartości. Według niej spółka miała przekazać jej te przedmioty nieodpłatnie, […]